Polecamy

Jak sobie radzić z powodzią

"Jak sobie radzić z powodzią" pod redakcją Małgorzaty Siudak i Elżbiety Tyralskiej - Wojtyczy - podręcznik zawierający materiały dydaktyczne dla nauczycieli

 

 

Powódź to zalanie przez wodę terenów, zwykle nadbrzeżnych, głównie w wyniku wezbrania rzeki, powodujące znacz­ne szkody gospodarcze; przyczyną powodzi bywa nagły spływ wód roztopowych z zimowych opadów śnieżnych lub obfite i długotrwałe opady deszczu; w Polsce rozróżnia się powodzie roztopowe, opadowe, sztormowe, zatorowe. (Encyklopedia popularna PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995).

Encyklopedyczna definicja pojęcia powódź nie wyczerpuje, ani grozy, ani skali zjawiska. Każdy, kto przeżył ten żywioł, dobrze wie, co powódź oznacza i choć niechętnie wraca do tamtych chwil, to jednak powinien to uczynić, choćby tylko po to, by wyciągnąć praktyczne wnioski z doświadczenia. Warto sprawdzić, w jakim stopniu jesteśmy przygotowani na ponowne wystąpienie powodzi i, jeśli zajdzie taka potrzeba, jeszcze lepiej przygotować się do walki z żywiołem. Warto też podzielić się z innymi swoimi doświadczeniami.

Mamy nadzieję, że opracowane materiały będą źródłem inspiracji dla nauczycieli w aktywizowaniu uczniów i ich rodzin do podejmowania działań profilaktycznych.

W rozdziale I znajdziecie Państwo podstawowe informacje na temat powodzi ułożone w logicznej kolejności, których poznanie ułatwi:

- przygotowanie rodziny do powodzi,

- zabezpieczenie się przed stratami,

- odpowiednią reakcję po otrzymaniu informacji o zagrożeniu powodziowym,

- podjęcie właściwych działań po powrocie do domu, po powodzi.

Posiadanie wiedzy zawartej w tych materiałach jest niezbędne dla bezpieczeństwa mieszkańców terenów zagrożonych powodzią.

Jednak same informacje, dobre rady, sugestie czy wskazówki nie wystarczą. Powinno im towarzyszyć praktyczne działanie - ćwiczenie określonych zachowań. Temu celowi, zdobyciu praktycznych umiejętności, mają służyć testy wiedzy przygotowane do każdej części tego rozdziału. Każdy test wiedzy został dodatkowo poprzedzony propozycją planu zajęć, które można przeprowadzić z uczniami przed przystąpieniem do jego rozwiązywania. Weryfikacji wiedzy służą odpowiedzi, a w przypadku większych kłopotów zawsze można zajrzeć do informacji podstawowych.

W ten sposób tworzy się cykl wzajemnie ze sobą powiązanych aktywności - od informacji podstawowych - poprzez praktyczne działania (realizacja scenariusza) - sprawdzenie swoich wiadomości i umiejętności (test) - weryfikację (odpowiedzi do testu) - powrót do informacji podstawowych (w przypadku trudności lub celem utrwalenia wiedzy).

W części zatytułowanej , Jak przygotować rodzinę do powodzi?" znajdziecie Państwo dodatkowo pełny scenariusz zajęć prowadzący, krok po kroku, do opracowania przez uczniów i ich rodziców rodzinnego planu powodziowego. Scenariusze zajęć do pozostałych części zostaną przygotowane w najbliższym czasie i będzie je można znaleźć na stronach serwisu powodziowego Wielka Woda - www.powodz.info.

 

 

Współpraca z mediami

"Współpraca z mediami" - poradnik. Publikacja przeznaczona dla środowisk fachowych (hydrolodzy, meteorolodzy i specjaliści gospodarki wodnej) oraz pracowników administracji rządowej i samorządowej, mająca na celu przybliżenie im specyfiki pracy dziennikarzy i ułatwienie kontaktów z mediami w czasie sytuacji kryzysowych.

 

 

Publikacja ta powstała na zamówienie krakowskiego oddziału IMGW. Jest częścią projektu

„Metodyka współpracy środowisk fachowych (hydrolodzy, meteorolodzy i specjaliści gospodarki wodnej) i mediów (prasa, radio, TV, portale internetowe) oraz samorządów lokalnych dla zmniejszenia strat spowodowanych przez naturalne katastrofy (powodzie, gwałtowne burze, wiatry, susze itd.)". Celem projektu jest polepszenie współpracy mediów i środowisk zaangażowanych w działania na rzecz bezpieczeństwa ludzi w obliczu zagrożeń naturalnych. Doświadczenia powodzi w 1997 i 2001 roku dowodzą, że we wzajemnych relacjach tych środowisk - szczególnie w sytuacjach kryzysowych - dochodzi do nieporozumień, a nawet konfliktów. Ich przyczyną jest przede wszystkim brak dostatecznej wiedzy służb kryzysowych i pracowników IMGW na temat specyfiki działania mediów, a dziennikarzy - na temat pracy tych instytucji.

Aby przygotowywany podręcznik był oparty na rzeczywistych doświadczeniach i opiniach obu stron przeprowadzono kilka serii ankiet poszerzonych o wywiady. Pierwsza z nich obejmowała pracowników IMGW (33 osoby) oraz gminnych i powiatowych centrów kryzysowych (18 osób). Druga obejmowała dziennikarzy -12 osób. Ankietowane osoby wybierano wg kryterium ilości kontaktów: IMGW i służb z dziennikarzami, dziennikarzy ze służbami. Tekst poradnika wielokrotnie odwołuje się do wyników tych badań i cytuje wypowiedzi jej uczestników.

Źródła konfliktów zauważają sami zainteresowani. Dziennikarze pytani o to, co jest najbardziej stresujące w kontaktach ze służbami kryzysowymi lub IMGW, odpowiadali: „Niezrozumienie naszych intencji, tego, że my też jesteśmy służbą i chcemy tego samego, co oni. To było bardzo deprymujące. Jesteśmy traktowani jak intruzi lub przeciwnicy". „Brak zrozumienia dla potrzeb mediów elektronicznych i nieznajomość zasad ich pracy, brak częstej aktualizacji informacji, traktowanie dziennikarzy jako osób, które przeszkadzają w pracy" (źródło -ankiety IMGW).

Dodatkowym elementem utrudniającym wzajemne kontakty są złe wcześniejsze doświadczenia. „Pracownicy Zespołu (Zarządzania Kryzysowego) niechętnie kontaktują się z mediami w czasie kryzysów. Wielokrotne przekłamania w publikowanych materiałach zniechęcają do kontaktów z mediami" (opinia z ankiety przeprowadzonej przez krakowski oddział IMGW). Takich kontaktów nie można jednak unikać. Obowiązkiem zarówno IMGW, jak i służb kryzysowych, powinno być wykorzystanie wszystkich możliwych środków w celu dotarcia do zainteresowanych, przekazania im w stosownym czasie ostrzeżenia i tym samym zmniejszenia zagrożenia. Takie możliwości daje służbom odpowiedzialnym za ochronę ludzi i ich mienia między innymi dobra komunikacja z mediami.

Z badań prowadzonych przez krakowski oddział IMGW (ankiety, spotkania, dyskusje) wynika, że pracownicy zarówno IMGW, jak i centrów zarządzania kryzysowego, widzą potrzebę przygotowania materiałów ułatwiających kontakty z mediami oraz przeprowadzenia praktycznych warsztatów. Mam nadzieję, że ten poradnik ułatwi poruszanie się w świecie mediów, pozwoli wykorzystywać je do szybkiego i rzetelnego informowania o zagrożeniach oraz edukowania społeczeństwa. Czytelnicy znajdą tu informacje na temat zasad działania mediów, ich potrzeb, metod współpracy z dziennikarzami, technik radzenia sobie z trudnymi pytaniami. Poznają zasady pisania materiałów dla prasy i specyfikę kontaktów z mediami elektronicznymi.

Zawartość tego poradnika to wypadkowa doświadczeń, badań i analiz przeprowadzonych przez pracowników IMGW, wieloletnich doświadczeń autorki - dziennikarki radiowej, zaprzyjaźnionych rzeczników prasowych i specjalistów PR oraz wiedzy publicystów, reporterów, redaktorów opisujących swoje zawodowe doświadczenia na łamach branżowego pisma „Press". Mamy nadzieję, że ten wspólny wysiłek spełni założony cel - ułatwi mediom wypełnienie ich zadań w czasie naturalnych katastrof, a czytelnikom, słuchaczom i widzom da szybszą, lepszą i bardziej rzetelną informację o pogodzie i zagrożeniach, jakie z ekstremalnych zjawisk pogodowych wynikają.